Structurele aanpak van armoede onder kinderen ontbreekt

Structurele aanpak van armoede onder kinderen ontbreekt

De aanpak van armoede onder kinderen verschilt significant per gemeente. Een structurele aanpak ontbreekt en het landelijk sociaal vangnet schiet tekort. Dat stellen kinderrechtenorganisaties Defence for Children en Save the Children in een onlangs verschenen rapport.

Armoede onder kinderen

In Nederland groeien volgens het CBS maar liefst 292.000 kinderen op in armoede. Dat is 1 op de 9 kinderen in Nederland. Alle gemeenten hebben dan ook wel met armoede te maken. Maar de verschillen zijn groot in de aanpak en bestrijding ervan. Dit zorgt voor ongelijke kansen en maakt de positie van kinderen kwetsbaar. Zo krijg je bij de gemeente Edam-Volendam een subsidie van 160 euro voor een laptop, terwijl die in Purmerend – 8 kilometer verderop – 625 euro bedraagt.

De belangrijkste bevindingen

De onderzoekers concluderen dat – ondanks alle goede bedoelingen en initiatieven – een effectieve en structurele aanpak van armoede onder kinderen ontbreekt. De onderzochte gemeenten vertonen grote verschillen bij onder meer:

  • De invulling van het armoedebeleid
  • Het vaststellen van de lage inkomensgrens
  • Het aanbod van (digitale) voorzieningen
  • Jongerenparticipatie
  • Het aangaan van samenwerkingsverbanden

Mariëlle Bahlmann, jurist bij Defence for Children: “Wanneer gesproken wordt over armoede onder kinderen in Nederland, wordt één ding al snel duidelijk: de sleutel tot succes, een geslaagde bestrijdingsaanpak, is nog niet gevonden. De praktijk is zelfs zo versplinterd dat zowel burgers als professionals door de bomen het bos niet meer zien. Door die verschillen is landelijke monitoring of meting van de effecten van het lokale beleid op de structurele oorzaken van armoede onmogelijk.”

Een pleidooi voor een landelijke aanpak

Armoedebestrijding is door de decentralisatie in 2015 vooral een taak van gemeenten geworden. Maar om armoede effectief te kunnen bestrijden en willekeur te voorkomen is een landelijke aanpak hard nodig, aldus de kinderrechtenorganisaties. In de huidige situatie is de postcode van een kind bepalend voor de hulp die hij of zij krijgt. Gelijke toegang tot voorzieningen voor kinderen is nu onmogelijk. Er moet dan ook op landelijk niveau worden ingegrepen.

Meer weten?

Bent u nieuwsgierig geworden naar de conclusies en aanbevelingen van het rapport ‘Kansen voor kinderen: een postcode-tombola’? U vindt het volledige rapport hier.